Podkamień koło Brodów na Kresach Wschodnich. Potężny klasztor dominikanów na Górze Różańcowej z łaskami słynącym obrazem Matki Bożej Różańcowej, zwanej Podkamieńską. Częstochowa Wschodu – jak mawiano przed wojną. I data 12 marca 1944 roku. Data wielkiej tragedii jaka miała tam miejsce – ludobójstwa dokonanego przez banderowców na sąsiadach - Polakach. W tym dniu zginęło kilku członków mojej rodziny, wśród nich moja Babcia, Ksawera Wiśniewska. Wspomnienia tych wydarzeń od dziecka słyszałam w domu i u wujostwa. Dwadzieścia lat po wojnie mój wujek, brat mojej Mamy - Aleksander Wiśniewski, i brat mojej Babci – Czesław Świętojański, podjęli decyzję o zgromadzeniu wspomnień o tej zbrodni. Na początku robili to w tajemnicy. Ale okazało się, że trzeba sięgnąć dalej, aby wszystko udokumentować, żeby nikt nie zapomniał. Pomimo obaw działali dalej. Mieli ku temu sposobność. Rodzina mojej Mamy była dość znana w Podkamieniu, mieli wiele kontaktów. Związana była też z kościołem i klasztorem, ponieważ wykonywali tam prace stolarskie. Po wojnie wszyscy podkamieniacy gromadzili się (i gromadzą się do dziś) 15 sierpnia na odpuście w kościele p.w. św. Wojciecha we Wrocławiu, przed wizerunkiem Matki Bożej Podkamieńskiej. To było bardzo dobre miejsce na zdobywanie dokumentów i  wspomnień z tych tragicznych wydarzeń. Zgromadzone przez nich materiały stanowią dokument okrutnych wydarzeń, które stały się udziałem naszej rodziny i innych mieszkańców Podkamienia i okolic. 

>>Czytaj więcej...<<

Niedawno 100 lat ukończyła mieszkająca nadal w Podkamieniu Bronisława Wiśniewska z domu Janiszewska. Pani Bronisława wyszła za mąż za Jarosława Wiśniewskiego, który prowadził w Podkamieniu znany zakład fryzjerski. Urodziny świętowała we Lwowie w towarzystwie córek, wnucząt i prawnucząt.

Dostojnej Jubilatce w tej miłej chwili życia, do wielu składanych życzeń pragniemy dołączyć wyrazy najwyższego uznania i szacunku, a także najserdeczniejsze życzenia zdrowia, wszelkiej pomyślności oraz wielu kolejnych lat pełnych rodzinnego ciepła, radości i miłości.

Stowarzyszenie Kresowe Podkamień, wielbiciele Podkamienia oraz liczni potomkowie rodowitych Podkamienian

Pierwsze święta osadników na Ziemiach Odzyskanych

Zbliżające się święta to okazja do wspomnień o pierwszej wigilii w naszym mieście. Swoją historię zgodził się nam opowiedzieć jeden z pierwszych osadników - pan Tadeusz Barecki. To momentami trudna, ale piękna opowieść  o ucieczce i odnalezieniu spokoju w Brzegu Dolnym. 

DROGA DO BRZEGU DOLNEGO

Przybyliśmy tu w październiku 1945 roku. Pierwsi, którzy przyjechali tutaj z terenów wschodnich, czyli województw Lwów, Brody - większość osiedliła się w Izristal czyli Piotroniowicach. Mama z dziećmi, było nas pięcioro - pierwszym transportem przyjechaliśmy tutaj, do Piotroniowic, gdzie przebywaliśmy przez kilka miesięcy. W tym czasie wszyscy mężczyźni, mężowie, wujowie byli na wojnie, chociaż ta skończyła się 8 grudnia, a to był koniec maja. Do Piotroniowic dołączył do nas tato na przepustkę. Z zawodu był młynarzem, zaczął rozglądać się w okolicy w tym czasie za młynem. Wraz ze swoim szwagrem trafili do Brzegu Dolnego, po czym wrócili do jednostki. Ale kiedy w październiku zostali zdemobilizowani do cywila, tato przyjechał do Piotroniowic i wtedy wszyscy wyruszyliśmy do Brzegu Dolnego. Mieliśmy ze sobą krowę, dlatego szukaliśmy domu, gdzie byłoby dla niej miejsce, jakaś obórka. Krowa, która z nami przyjechała, była w tamtych czasach jedynym naszym żywicielem. Dzięki niej było mleko, sery. Właściwy dom znaleźliśmy koło poczty, na ulicy Kolejowej. Budynek był  zdewastowany, okna powybijane, drzwi połamane, ale w podwórku stała oficyna. Nasza siódemka zamieszkała na górze, gdzie znajdowały się dwa pomieszczenia, a w tym czasie tato remontował dom.

>>Więcej...<<

Jak obyczaj każe stary, według ojców naszych wiary,

chcemy złożyć Wam życzenia, z dniem Bożego Narodzenia.

Niech ta Gwiazdka Betlejemska, która wschodzi tuż po zmroku,

da Wam szczęście i pomyślność, w nadchodzącym Nowy Roku. 

Gratuluję Prezesowi i Stowarzyszeniu po raz drugi!

Gratuluję Prezesowi i Stowarzyszeniu 

Źródło zdjęcia: http://matkakolumba.dominikanki.pl/

Po tym jak jeden z użytkowników podzielił się swoim drzewem genealogicznym liczba osób w Genealogii Podkamienia wzrosła do blisko 2000. Za podzielenie się swoim zbiorem - dziękujemy.

Miasta wielu religii. Topografia sakralna ziem wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, pod redakcją Melchiora Jakubowskiego, Maksymiliana Sasa i Filipa Walczyny, Muzeum Historii Polski, Warszawa 2016, s. 115-118.

Melchior Jakubowski

 

Podkamień

 

Niewielkie miasteczko Podkamień położone jest na wyżynnym grzbiecie Woroniaków, na dziale wodnym między dorzeczami Dniepru i Dniestru. Nazwa miejscowości pochodzi od okazałej skały, zwanej Diabelskim Kamieniem, znajdującej się na północny wschód od centrum¹. W krajobrazie okolicy dominuje natomiast majestatyczna Góra Różańcowa, położona na wschodnim skraju Podkamienia, zwieńczona charakterystyczną sylwetką podominikańskiego klasztoru. Samo miasteczko ulokowane zostało w dolinie, na zachód od Góry i Kamienia (ryc. XV).

 

 

[Mapa 18. Podkamień na mapie WIG z oznaczeniem obiektów sakralnych: 1. klasztor Dominikanów; 2. kaplica św. Jana Nepomucena; 3. cerkiew pw. św. Paraskiewy (dawna kaplica Stóp NMP); 4. kaplica św. Judy Tadeusza; 5. kaplica św. Rocha; 6. kapliczka św. Wincentego Ferreriusza; 7. kaplica cmentarna; 8.  synagoga]

 

>>Więcej...<<