W 1926 roku w celu uczczenia 150 rocznicy Deklaracji Niepodległości opracowano w Polsce 111 tomów pozdrowień i podpisów przedstawicieli wszystkich szczebli władz II Rzeczypospolitej oraz  ok. 5½ miliona uczniów szkół polskich. Całość dostarczono do Białego Domu, w którym rezydował wówczas prezydent Calvin Coolidge.

Wśród zdigitalizowanych obecnie tomów znalazly się też te, w których są podpisy uczniów ze szkoły w Podkamieniu oraz szkół z okolicznych wiosek.

Na razie spisałem uczniów ze szkoły w Podkamieniu, fajnie byłoby, gdyby udało się dodać do nazwisk daty roczne urodzin i zgonów. Proszę je wpisywać w komentarzach pod spisem.

Całość opracowanych miejscowości w bocznym panelu.

Mogiłę Pradziada Ocal od Zapomnienia

Zaczynam publikować spis namaszczenia chorych parafii Podkamień z lat 1817-1860. Jest to jeden spośród siedmiu sakramentów przewidziany dla ciężko chorych. Zwyczajowo było i jest tak, że chory lub ktoś z jego otoczenia wzywał kapłana, szczególnie gdy choroba zagrażała życiu lub gdy siły chorego, np. z powodu podeszłego wieku, bardzo opadły. Kapłan modlił się wraz z domownikami za chorego co później odnotowywał w księdze. Data namaszczenia nie oznacza automatycznie zgonu danej osoby, mogła ona później wrócić do pełni sił i umrzeć dopiero po kilku latach. Bywa i tak, że jedna osoba pojawia się kilkukrotnie i to w odstępie kilku miesięcy.

Dane z księgi do znalezienia w artykułach dla osób zalogowanych. Co jakiś czas będą się pojawiały kolejne lata.

Dzięki Remkowi Paduchowi, administratorowi  zaprzyjźnionej strony o Olejowie, otrzymaliśmy namiary na kolejną serię zdjęć z okresu I wojny światowej, która odcisnęła okrutne piętno na dziejach Podkamienia i okolicznych wiosek. W najbliższym czasie postaram się sukcesywnie dodawać kolejne partie zdjęć.

Dziś pierwszych dziesięć dokumentujących życie na froncie. Ciekawostką jest to, iż w czasie kiedy front przebiegał w  pobliżu Podkamienia połączony był on kolejką polową z Brodami, czego wcześniej nie wiedziałem.

Na zdjęciu cmentarz, zapewne wojenny, z okresu I wojny światowej (1914-1918). Otwartą kwestią zostaje czy na zdjęciu mamy do czynienia z cmentarzykiem w Maleniskach, czy też z cmentarzem jaki miał powstać w pobliżu kaplicy św. Rocha.

Dodałem plan rynku Podkamienia z lat 1920-1930 Opracowany na podstawie planu z książki Michaiło Zwarycza "Wspomnienia rodzinne". Wszelkie uwagi proszę zamieszczać w komentarzach pod planem.

Plan do obejrzenia >>Tutaj<<

Dnia 27 lipca 1914 zostałem przydzielony do ochrony granic Państwa, do granicznego oddziału c k. str. sk. w Popowcach koło Podkamienia obok Brodów. Z początkiem sierpnia 1914 połączył się nasz oddział z posterunkiem ck. żandarmeryi tamtejszej tudzież z przydzielonymí temu posterunkowi pospolitemu ruszeniu i wspólnie odpieraliśmy niemal codziennie wkraczajace do kraju konne patrole kozackie. Około połowy sierpnia przestała już funkcyonować poczta, zatem utraciłem możność porozumiewania się z żona i pięciorgiem dzieci - pozostawionych bez opieki w Brodach. Dnia 22-go sierpnia 1914 około godziny 7-ej rano nasza warta polowa stojąca na północ od Popowiec została zaatakowana silna patrolą kozaków. Z posterunku wybiegli co tchu  ochotnicy do pomocy warcie i patrol ta odparto a nadchodzące patrole wstrzymano .

>>Czytaj więcej...<<

Nazywam się Karolina Krawczuk z domu Zacharek. Pochodzę z tzw. Kresów Wschodnich. Mówiono nam, że my Polacy jesteśmy tam jak przedmurze chrześcijaństwa. Moja wieś nazywała się Jaśniszcze, poczta Podkamień, pow. Brody, woj. tarnopolskie. Urodziłam się w 1918 r., jeszcze trwała wojna. We wsi było wojsko austriackie. Miałam dwóch braci: Stacha, Pawła oraz siostrę. Ta była starsza ode mnie o 10 lat, miała na imię Józefa. Bracia urodzili się między nami, ja zatem byłam najmłodsza. Podczas wojny, w 1918 r., w sadzie za naszą chałupą stała kuchnia polowa. Chłopcy, Stachu i Paweł, chodzili do kucharzy, a ci dawali im to, co gotowali. Przynosili też chleb, cukier i tym żywiła się też reszta rodziny. Gdy wojna się skończyła, życie toczyło się dalej, a pomocy znikąd.

>>Czytaj więcej...<<

Rodzina Bareckich mieszkała przed wojną na Podolu we wsi Jaśniszcze koło Podkamienia, w powiecie Brody, woj. tarnopolskie. Okres wojny to dla mieszkańców Kresów najpierw okupacja radziecka, potem niemiecka, a dla Polaków na Kresach południowo-wschodnich, w tym na Podolu, dodatkowo śmiertelne zagrożenie ze strony band, UPA mordujących w barbarzyński sposób Polaków. Gdy pod koniec wojny pojawiła się szansa na ratowanie życia poprzez wyjazd na zachód, rodzina Bareckich, tak jak większość polskich rodzin, skorzystała z tej szansy.

>>Czytaj więcej...<<

W Hucie Pieniackiej ponownie sprofanowano pomnik pomordowanych Polaków. Na chwilę obecną są tylko informacje na stronach ukraińskich.

Link dla użytkowników Facebooka - FB

Link dostępny dla wszystkich (w języku ukraińskim) - Lviv News

PS.

Znalazłem też informację na Onet.pl - jakoś przemknęła niezauważona.